Erken Eğitim Hizmetlerinde Bir Paradigma Değişimi: Çocuk-Merkezcilikten Aile Merkezciliğe

Selda ÖZDEMİR

Öz


Erken eğitim, 0-3 yaşları arasında, gelişimi çeşitli faktörler nedeniyle risk altında olan çocuklara ve ailelerine verilmek amacıyla desenlenen entegre edilmiş hizmetler bütünüdür.Günümüzdeki erken eğitim uygulamalarının, sadece çocuk için desenlenen terapiye dayalı eğitim uygulamalarından çıkarılarak, ailelerin çocuklarının gelişimini desteklemeleri için etkililiklerinin arttırılmasına dayalı bir sisteme geçilmesi gerektiği desteklenmektedir. Aile merkezli hizmetler, temelde aileye saygıyı ön plana alan, ailenin kaygılarını, önceliklerini ve kaynaklarını dikkate alan, aileyi nihai kararı veren bir birim olarak kabul eden, ve aile ile erken eğitim çalışanlarının işbirliğine dayalı olan bir hizmet şekli olarak betimlenir. Bu makele, aile merkezli uygulamaların teoriye dayalı ve deneysel kanıtlarını ve aile merkezli erken eğitim programları ile ilgili var olan bilgileri derler ve entegre eder.

Anahtar Sözcükler


Erken Eğitim; Aile; Aile-Merkezli Hizmetler; Erken Çocuklukta Özel Gereksinimleri Olan Çocuklar; Risk Altında Çocuklar; Eve-Dayalı Eğitim; Erken Eğitim Hizmet Aktarımı; Ekolojik Teori