Türk Dil Birliğinin Sonbaharı (1926- 1941 Latin Alfabesi Dönemi)

Abdullah GÜNDOĞDU

Öz


Türk halklarının belli zamanlarda yaşadıkları siyasi ve kültürel yakınlaşmalarının en büyük sonucu, bu halklar arasında doğan dil benzeşmesidir. Benzeşmelerin en üst düzeyde yaşandığı zamanları, mevsimlerin dönüşümü ören alarak Türk dil birliğinin yaz dönemi olarak adlandırmak mümkündür. Türk halkları, 20. Yüzyıl başında, Ceditçiliğin etkisi ile millî uyanışa ve aydınlanmaya yöneldiler. Böyle bir yakınlaşma dönemi ardından, Türk halkları arasında bu kez farklı bir tecrübe yaşanmıştır. Türk dillerinin Arap ve Kril alfabeleri ile yazıldığı iki geniş dönemin arasındaki kalan ve Latin alfabesinin yaygın olarak kullanıldığı, 1926- 1941 dönemi üzerinde yeterince durulmamıştır. Diğerlerinden farklı olarak Türkiye’nin yoluna devam ettiği bu dönemi, bir bütün olarak ele almak gereği vardır.

Anahtar Sözcükler


Türk Dünyası; Ceditçilik; İsmail Gaspıralı; Çağatayca; Osmanlıca; Bolşeviklik; Bakü Türkoloji Kurultayı; Bekir Sıtkı Çobanzâde; Repressiya

Tam Metin:

PDF