Tiyatroda Bitmeyen Bir Tartışma: Çağdaş Sahne Biçimi Sorunu

Sevinç SOKULLU

Öz


Sahne, bize Barok saray tiyatrolarından kalma bir mirastır. Bazı tiyatroculara göre ikiyüz yıldır burjuvaya da hizmet eden bu tasarım içinde alternatif bir seyirciye alternatif bir özün sunulması imkânsızdır. Bununla birlikte Ionesco'dan Harold Pinter'e, Vsevolod Vishnevsky'den Alexey Arbuzov'a kadar çağdaş yazarların oyunlarını yazarken farklı bir sahne anlayışına yöneldikleri söylenemez. Ancak kurumlaşmış veya Ortodoks olarak tanımladıkları geleneksel batı tiyatrosunun dışında yeni bir tiyatro estetiğine yönelen Çevreselciler'in tiyatro mekânı hususunda belli ısrarları vardır. Tiyatroyu yaşamdan ayrı bir sanat olarak değil de, farklı bir yaşam biçimi olarak ele alan çevreselcilere göre bu yaşantı, oyuncunun bir rolü taklidiyle değil de, bizzat kendi olarak mevcut olmasıyla varettiği seyirci işbirliğine dayanır. Bu ne Stanislavski oyunculuğu gibi geçmiş hesapları ödeyen ne de Brecht'in tiyatrosu gibi seyircisini gelecek hakkında aydınlatan tiyatrodur. Bu yaşam, "şimdi" içinde seyirci ile oyuncunun beraberce bir estetik olguyu, toplumsal bir dayanışmaya çevirdikleri yaşantıdır.

Anahtar Sözcükler


Tiyatro; Sahne; Sahne Biçimi; Çağdaş Sahne Biçimi

Tam Metin:

PDF