A .P. Çehov’un Oyunlarında Üslûp Özellikleri

Tüten ÖZKAYA

Öz


Çehov’un tiyatrosu, içinde hareketin yer almadığı, ruhsal durumları tasvir eden “atmosfer” tiyatrosu olarak tanımlanmıştır. Çehov, 1880-1890 yıllarında Rus tiyatrosuna egemen olan basmakalıp örneklerle yetinmeyerek, tiyatro alanına yenilikler getirmiştir. Çehov’un oyunlarında seyircinin ilgisi, hareketten çok kişinin iç dünyasına, olaylardan çok psikolojik mücadeleye kaydırılmıştır. Yazarın oyunlarında, semantik içeriğin arka plâna itildiği pek çok “önemsiz” sözcük dikkat çekmektedir. Oyunlarında olayları adeta ayrıntı gibi bir kenara itmiş ve durmadan tekrar edilen, alışılmış günlük şeyleri oyunun merkezine yerleştirmiştir. Yazarın oyunlarında mücadele yoktur, zira suçlu olarak adlandırı­labilecek kimse yoktur. Onun oyunlarında kahramanların arasındaki aşk ilişkileri önemli rol oynar. Çehov’un oyunlarında monolog, kişilerin önünde yapılan anlamlı bir konuşma niteliği taşımaz. Oyunlarda diyaloglar son derece kısa ve özlü bir dille yazılmıştır. Çehov’un oyunlarında kişiler, diyaloglarda tekrarlanan konular, konuşma tarzındaki ve jestlerindeki özelliklerle, çevresindeki kişilere olan davranışları ve kısmen de dış görünüşleriyle tanımlanır.

Anahtar Sözcükler


Anton Pavloviç Çehov; Rus Edebiyatı; Rus Tiyatrosu

Tam Metin:

PDF