Ergenlik Çağında Şişmanlık: Üst Sosyoekonomik Düzeyde Yer Alan Çocuklar Üzerinde Antropometrik Bir Araştırma

İzzet DUYAR

Öz


Şişmanlığın oluşumunda genetik ve çevresel kökenli pek çok etmen rol oynamaktadır. Beslenme ve enerji dengesi, üzerinde en çok durulan faktörlerdir. Ayrıca, metabolizma hızı, yemek yeme alışkanlıkları, psikolojik ve kültürel etmenlerin de şişmanlığın oluşumunda etkili olduğu bilinmektedir. Şişmanlık, vücutta fazla miktarda yağ birikmesi olarak tanımlanmaktadır. Diğer bir anlatımla, bireyin şişman olup olmadığı, kişinin bedeninde bulunan yağ miktarının ölçülmesiyle belirlenebilmektedir. Yetişkinlerde daha sıklıkla rastlanmakla birlikte, şişmanlık, çocukluk ve ergenlik çağındaki bireyler için de önemli bir sağlık sorunudur. Şiş¬man yetişkinler üzerinde yapılan araştırmalar, bu kişilerin önemli bir kısmının ergenlik, hatta çocukluk dönemlerinde de şişman olduklarını, dolayısıyla şişmanlığın kökeninin ergenlik ve çocukluk dönemine dek uzandığını ortaya koymaktadır. Bu çalışmada öncelikle üst sosyoekonomik düzeyde yer alan ve ergenlik çağında bulunan ülkemiz çocuklarının şişmanlık oranlan üzerinde durulmaktadır. Buna ek olarak, şişmanlığın belirlenmesinde yaygın olarak kullanılan iki değişkenin —triceps deri kıvrımı kalınlığı (TDKK) ve beden kitle endisi (BKE)— verileri tartışılmaktadır.

Anahtar Sözcükler


Antropoloji; Şişmanlık; Ergenlik Çağı; Deri Kıvrımı Kalınlığı; Beden Kitle Endisi

Tam Metin:

PDF