Bardo’ya Post-Egzotik Bir Yolculuk

Pınar SEZGİNTÜRK

Öz


Fransız yazar Antoine Volodine, Lutz Bassmann, Manuela Draeger, Elli Kronauer gibi takma adlar kullanarak özgün, tuhaf ve anlaşılması güç yapıtlara imza atar. Yazar, geleneksel yazınsal türlere benzemeyen ve hapishanelerde, toplama kamplarında veya psikiyatri kliniklerinde tutsak seslerin kaleminden çıkan bu yapıtlarını, « post-egzotik » sıfatıyla tanımlar. Kıyamet öncesi evrenin anlatıldığı ve belirli bir ulusal ya da etnik kimliğe ait olmayan anlatıları, 20.yüzyılın kanlı tarihini yansıtır. Yazarın post-egzotik yazın evrenini oluşturan yapıtlarından biri olan, toplumdan hatta insan neslinden soyutlanmış anlatı kişilerinin “bardo” süreçlerinin betimlendiği Bardo or not Bardo, bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır.

Anahtar Sözcükler


Antoine Volodine; Post-Egzotizm; Çokadlılık; Bardo; Bardo Thödol; Ruh Göçü; Mizah; Lama