İnsanın Evrim Sürecine Ait Bir Hipotezin Değerlendirilmesi

Galip AKIN, Başak KOCA ÖZER, Timur GÜLTEKİN

Öz


Diğer tüm canlılar gibi insanın da hayatını sürdürebilmesi ve neslini devam ettirebilmesi için uygun bir çevreye ve çevreyle uyumlu, olumlu, etkileşimli genetik yapıya sahip olması gereklidir. Yeryüzünde ilk canlıların görülmesinden itibaren, bu doğa kuralı aynen geçerli olmuştur. İnsan ve ataları da yeryüzünde ortaya çıktığı andan başlayarak çevre koşullarına uyabilen genetik yapıya sahip olmak için mücadele etmek zorunda kalmışlardır. İnsanın çok önemli bir özelliği de biyolojik evriminin yanında kültürel evriminin de olmasıdır, insanın kronolojik varolma sürecinde biyolojik ve kültürel evrimlerinin karşılıklı etki ve etkileşimlerinin sonucu günümüzün modern insanını simgeleyen sapiens türü ortaya çıkmıştır. İnsanın ortaya çıkışı ile ilgili bugüne kadar birçok hipotez ileri sürülmüştür. Bu hipotezler “Duraksayan Denge Durumu Hipotezi"dir. Bu hipoteze göre, gerçeklikli değişimler, olağanüstü çevresel koşulların meydana geldiği dönemler birdenbire (sıçramak) ve seyrek olarak ortaya çıkmaktadır. Bu olaylar sonucu, mevcut insan türü veya türleri yok olurken, yeni insan türü ve/veya türleri meydana gelmektedir. Bu görüşe göre insanın insanlaşma sürecinde en az dört "Duraksayan Denge Durumu" gerçekleştiği ileri sürülmektedir. Fakat bu olağanüstü dönemlerde değişimi tetikleyen çevresel etmenler ile genetik yapı ve etkileşimleri arasındaki kompleks mekanizmalar tam olarak aydınlatılamamıştır. Buna rağmen mevcut prehistorik, paleoantropolojik, jeolojik, paleoekolojik ve genetik bilimlerine ait kanıtlar ve bunların yorumlanması, bu hipotezin daha bilimsel ve daha mantıklı temellere dayandığı izlenimini vermektedir.

Anahtar Sözcükler


İnsanın Orijini; Kültür; Paleoekoloji; Genetik

Tam Metin:

PDF